Vertragen, uit je hoofd en in het nu. Hoe mindful fotograferen me eigenlijk redde.
Dertig bruiloften per jaar. Klanten waren blij. De agenda was vol. En toch sloop er iets binnen wat ik lange tijd niet wilde benoemen: twijfel. Aan mezelf. Aan mijn foto’s. Aan of ik het wel goed genoeg deed.
Als je zo veel fotografeert voor anderen, raak je op een gegeven moment het contact kwijt met waarom je begon. Je bent bezig met presteren. Met leveren. Met aan de verwachtingen voldoen. En ergens onderweg vergeet je even je “way”, zoals ondernemers dat graag noemen.
En toen stond de wereld stil
Maart 2020. Alle bruiloften werden in een keer allemaal afgebeld. Events vielen ook weg. De agenda die altijd vol was, was ineens leeg.
Mijn eerste gedachte was niet opluchting. Het was eigenlijk wel paniek, ik dacht dat ik misschien nooit meer zou kunnen fotograferen zoals ik altijd deed. Dat de wereld van events en bruiloften niet meer terug zou komen zoals ik het kende.
En misschien was dat ook wel zo. Maar in die stilte gebeurde ook iets anders.
Ik pakte mijn camera op. Voor mezelf.
Niet voor een klant. Niet voor een opdracht. Gewoon om te kijken of ik het nog wel leuk vond… Ik ging de natuur in. Liep door de stad. Fotografeerde wat ik tegenkwam. Zonder plan, zonder deadline, zonder iemand die op de beelden wachtte.
En de twijfel werd minder. Ik fotografeerde omdat ik het gewoon leuk vond. Zo simpel… Ik kon mijn creativiteit weer opnieuw leven in blazen. Ontdekken wat ik mooi vond. En het gaf me rust en aanwezigheid. Het gevoel dat ik echt keek naar de wereld om me heen.
Ik verdiepte me in mindfulness. Las wat boeken. Volgde een internationale training waarin coaching en fotografie samenkomen.
Maar het belangrijkste leerde ik gewoon door naar buiten te gaan.
Wat mindful fotograferen is
Het is niet ingewikkeld. Het is vertragen. Bewust kijken. Niet fotograferen wat je denkt te moeten fotograferen, maar wat je echt ziet. Wat je doet stoppen. Soms fotografeer ik een thema, iets wat me bezighoudt. En dan zie ik bijvoorbeeld ineens een lichtval op een muur. Een schaduw op straat. Iemand die wacht. Iets wat je normaal over het hoofd zou zien omdat je te druk bezig bent met waar je naartoe moet, of het volgende wat op het to-do-lijstje staat.
Mindful fotograferen haalt je uit je hoofd en zet je in het nu. Zo simpel is het.
Het veranderde ook hoe ik voor klanten fotografeer. Ik werd vooral rustiger en ging meer zien.
Hoe het me redde
Dat klinkt wellicht wat zwaar. Maar voor de mensen die me kennen. Ik ben regelmatig van niche gewisseld. Twijfelde daar vaak over. Maar ik heb gemerkt: de essentie bleef. Die heb ik nooit losgelaten. Het gaat toch echt om momenten en connectie met de klant. De echte blik vangen. Wat er tussen de mensen gebeurt vastleggen en creatieve vrijheid voelen.
Mindful fotograferen heeft me dat teruggegeven. Het heeft me eraan herinnerd waarom ik ooit begon.
En het heeft me dus gered om te blijven fotograferen.
Wil je zelf ervaren hoe het is om mindful te fotograferen? Kom een keer mee op een photowalk. We lopen, we kijken, we fotograferen wat we tegenkomen. Geen druk, geen goed of fout.
